Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάμπλο Νερούδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάμπλο Νερούδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2015

Η νύχτα στο Ίσλα Νέγρα του Πάμπλο Νερούδα



Νύχτα αρχαία και τ' ατίθασο αλάτι
χτυπάει στου σπιτιού μου τους τοίχους.
Η σκιά είναι όλη ένα, ο ουρανός
πάλλεται τώρα μαζί με τον ωκεανό,
κι ουρανός και σκιά εκρήγνυνται
στον πάταγο της τεράστιας διαμάχης τους.
Παλεύουν όλη τη νύχτα˙
κανείς δεν ξέρει το όνομα
του άγριου φωτός που εξακολουθεί σιγά ν' ανοίγει
σαν ένα νωθρό φρούτο.
Κι έτσι η όχθη έρχεται στο φως,
μέσα απ' την εξημμένη σκιά, τη στρυφνή αυγή,
ροκανισμένη απ' το κινούμενο αλάτι,
αποκαθαρμένη από τον όγκο της νυχτός,
ματωμένη μέσα στον θαλασσοπλυμένο κρατήρα της.

Σημείωση: Ίσλα Νέγρα (Isla Negra) σημαίνει Μαύρο Νησί αν και δεν είναι. Μπορείτε να το εντοπίσετε στο χάρτη της Χιλής. Εκεί έζησε για πολλή καιρό ο ποιητής.

Σε δική μου μετάφραση.

Η εικόνα είναι παρμένη από εδώ.
 

Τετάρτη 3 Ιουνίου 2015

Ωδή στη σιγή του Πάμπλο Νερούδα



Τώρα θα μετρήσουμε ως το δώδεκα
και θα μείνουμε όλοι ακίνητοι.

Για μια φορά στην επιφάνεια της γης
ας μη μιλήσουμε σε καμία γλώσσα˙
ας σταματήσουμε για ένα δευτερόλεπτο,
κι ας μην κουνούμε τα χέρια μας τόσο πολύ.

Θα είναι μια στιγμή εξωτική
δίχως βιάση, χωρίς μηχανές˙
θα είμαστε όλοι μαζί
σε μια άξαφνη παραξενιά.

Η ψαράς στην κρύα θάλασσα
δε θα βλάπτει τις φάλαινες
κι ο άντρας που μαζεύει αλάτι
θα κοιτά τα πληγωμένα του χέρια.

Αυτοί που ετοιμάζουν νέους πολέμους,
πολέμους με αέρια, πολέμους με φωτιά,
νίκες χωρίς επιζήσαντες,
θα φορέσουν ρούχα καθαρά
και θα βγουν βόλτα με τ' αδέλφια τους
στη σκιά, κάνοντας τίποτα το συγκεκριμένο.

Αυτό που θέλω δεν μπορεί να συγκριθεί
με την πλήρη αδράνεια.
Αυτό που το απασχολεί είν' η ζωή˙
δε θέλω πάρε-δώσε με το θάνατο.

Αν δεν ήμασταν τόσο μονόχνοτοι
επιμένοντας να κρατούμε τις ζωές μας εν κινήσει,
κι αν για μια φορά δεν κάναμε τίποτα,
τότε ίσως μια πελώρια σιγή
θα μπορούσε να διακόψει αυτή τη θλίψη
της αδυναμίας μας να καταλάβουμε τους εαυτούς μας
και της τάσης μας να τους απειλούμε με θάνατο.
Ίσως η γη μπορεί να μας διδάξει
όπως όταν όλα φαίνονται νεκρά σ' αυτή
αλλά αργότερα αποδεικνύονται ζωντανά.

Τώρα θα μετρήσω ως το δώδεκα
κι εσείς θα μείνετε σιωπηλοί κι εγώ θα φύγω.

Σε δική μου μετάφραση από τα αγγλικά. Άλλαξα τον τίτλο απλά έτσι μου αρέσει.

Η εικόνα είναι παρμένη από εδώ.
 

Δευτέρα 25 Μαΐου 2015

Πάμπλο Νερούδα - Ποίημα 20



Απόψε μπορώ να γράψω.
Απόψε μπορώ να γράψω τις πιο θλιμμένες γραμμές.
Να γράψω, για παράδειγμα, "Η νύχτα είναι έναστρη
Και τ' αστέρια είναι μπλε και τρεμοπαίζουν πέρα μακριά".
Ο νυχτερινός άνεμος περιστρέφεται στα ουράνια και τραγουδά.
Απόψε μπορώ να γράψω τις πιο θλιμμένες γραμμές.
Την αγαπούσα, και μερικές φορές μ' αγαπούσε κι εκείνη.
Νύχτες σαν κι αυτή την κράτησα στην αγκαλιά μου.
Τη φίλησα ξανά και ξανά κάτω από το δίχως τέλος ουρανό.
Με αγαπούσε, μερικές φορές την αγαπούσα κι εγώ.
Πώς θα μπορούσε κανείς να μην αγαπά τα πελώρια ακίνητά της μάτια;
Απόψε μπορώ να γράψω τις πιο θλιμμένες γραμμές.
Αναλογιζόμενος ότι δεν την έχω. Σκεφτόμενος ότι την έχασα.
Ακούγοντας την παμμέγεθη νύχτα, που γίνεται ακόμη πιο αχανής χωρίς αυτήν.
Κι ο στίχος πέφτει σα δροσιά στο βοσκοτόπι.
Τι σημασία έχει ότι η αγάπη μου δεν μπορούσε να την κρατήσει εδώ;
Η νύχτα είναι γιομάτη αστέρια και δεν είναι μαζί μου.
Αυτό είναι όλο. Πέρα μακριά κάποιος τραγουδά. Πέρα μακριά.
Η ψυχή μου δεν είναι ικανοποιημένη που την έχασε.
Το βλέμμα μου προσπαθεί να τη βρει λες και μπορεί να τη φέρει πιο κοντά.
Η καρδιά μου την αναζητεί, και δεν είναι μαζί μου.
Η ίδια νύχτα ξασπρίζει τα ίδια δέντρα.
Εμείς, της άλλοτε εποχής, δεν είμαστε πια οι ίδιοι.
Δεν την αγαπώ πια, αυτό είναι βέβαιο, αλλά πόσο την αγαπούσα τότε!
Η φωνή μου προσπάθησε να βρει τον αγέρα που θ' άγγιζε την ακοή της.
Αλλουνού. Θα είναι αλλουνού. Όπως ήτανε πριν απ' τα φιλιά μου.
Η φωνή της, το φωτεινό της κορμί. Τα ατελεύτητά της μάτια.
Δεν την αγαπώ πια, αυτό είναι βέβαιο, αλλά ίσως και να την αγαπώ.
Η αγάπη είναι τόσο σύντομη, η λησμονιά τόσο μακρόχρονη.
Επειδή νύχτες σαν κι αυτή την κράτησα στην αγκαλιά μου
η ψυχή μου δεν είναι ικανοποιημένη που την έχασε.
Ωστόσο αυτός ίσως να είναι ο τελευταίος πόνος που θα μου χαρίσει
κι αυτοί οι τελευταίοι στίχοι που θα γράψω για κείνη.

Σε δική μου μετάφραση από τα αγγλικά

Η εικόνα είναι παρμένη από εδώ