Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα λογοτεχνία του φανταστικού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα λογοτεχνία του φανταστικού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2025

 Ο δράκος του φθινοπώρου

 

Σ' ένα μεταποκαλυπτικό κόσμο μεγαλώνουν τρία παιδιά που δεν γνώρισαν τίποτ' άλλο στη ζωή πέρα απ' την πραγματικότητα που τους περιτριγυρίζει. Το παρελθόν, ο όμορφος κόσμος που άφησαν πίσω οι παλιοί, εξακολουθεί να επιβιώνει μόνο μέσα από τις ιστορίες των ηλικιωμένων ανθρώπων στον παραθαλάσσιο οικισμό τους και στις εικόνες στα βιβλία.

«Τα παιδιά ακούνε τις ιστορίες των παλιών και λίγο λυπούνται και λίγο ζηλεύουν, αφού τώρα πια όλα είναι μονότονα. Τα χρώματα είναι λιγοστά: το καφέ της άμμου, το γκρίζο της θάλασσας, που κοχλάζει ασταμάτητα κάτω από τον καυτό ήλιο, και το λευκό του ουρανού, που στο παρελθόν ήταν γαλάζιο...»
Οι τρεις τους, ο Μόνγκο, η Νούι και ο Γιάννης είναι αχώριστοι. Και αν και είναι ακόμη παιδιά είναι αποφασισμένα να κάνουν τα πάντα για να κάνουν τη δική τους ζωή όσο και των γύρω τους καλύτερη. Πώς να το κάνουν όμως αυτό; Δεν έχουν ιδέα. Μέχρι που μια μέρα το κορίτσι της παρέας έρχεται και τους λέει ότι είχε μόλις δει κάτι ασυνήθιστο, κάτι πράσινο. Χρειάζεται τη βοήθειά τους για να ανακαλύψει τι ακριβώς ήταν αυτό.
 
Κι έτσι η μικρή τους περιπέτεια αρχίζει. Μια περιπέτεια που στο τέλος της ελπίζουν ότι θα μπορέσει να τους χαρίσει αυτό που όλοι επιζητούν: ένα καλύτερο αύριο.
 
Αυτή είναι μια ιστορία για την πραγματική φιλία, για το θάρρος και για την καλοσύνη που θα συγκινήσει μικρούς και μεγάλους. Αλλά είναι και μια προειδοποίηση για το τι θα συμβεί αν δεν αλλάξουμε τους τρόπους μας και συνεχίσουμε να πληγώνουμε τη γη.
 
Ο δράκος του φθινοπώρου κόβει βόλτες σε όλα τα ενημερωμένα, ηλεκτρονικά και μη, βιβλιοπωλεία στην Ελλάδα και την Κύπρο. 
  

Τρίτη 8 Ιουλίου 2008

Philip Pullman - The Golden Compass

Ποια είναι η διαφορά του Φίλιπ Πούλμαν από την Τζ. Κ. Ρόουλινγκ; - ο πρώτος είναι πολύ καλύτερος συγγραφέας. Και εννοώ, πολύ-πολύ καλύτερος. Εντάξει, η διάσημη μαμά του Χάρι Πότερ έφτιαξε ένα ολόκληρο σύμπαν με τις ιστορίες του πασίγνωστου παιδιού-μάγου, αλλά δεν κατέχει τη συγγραφική μαστοριά του Πούλμαν.
Ο Πούλμαν μοιάζει μ’ ένα γέρο παραμυθά που κάθε τόσο βγάζει ένα θησαυρό απ’ το σεντούκι της σκέψης του, για να τον κάνει ιστορία και να μας την αφηγηθεί.
Το The Golden Compass είναι το πρώτο από την τριλογία με τίτλο His Dark Materials, και καταπιάνεται με τις περιπέτειες της Λύρα, μιας ορφανής -όπως η ίδια νομίζει- μικρής, που είναι περίεργη πολύ, που της αρέσει να μαθαίνει τα πάντα, που είναι πιστή στους φίλους της και πάντα έτοιμη να θυσιαστεί γι’ αυτούς.
Όλα αρχίζουν όταν επισκέπτεται το κολέγιο Τζόρνταν, στο οποίο μάλλον φιλοξενείται παρά φοιτά η Λύρα, ο θείος της Λόρδος Άσριελ. Ο τελευταίος παρουσιάζει στους καθηγητές και επιστήμονες που απασχολούνται εκεί μια τρομακτική ανακάλυψη: στο βορρά της γης, εκεί που παίρνει μορφή και σχήμα το Βόρειο Σέλας, κατάφερε να φωτογραφήσει την ύπαρξη ενός άλλου παράλληλου σύμπαντος, το οποίο πιστεύει ότι μπορεί με μία γέφυρα να ενώσει με το δικό μας πλανήτη. Ζητεί, λοιπόν, τη στήριξη του κολεγίου, που κάθε άλλο παρά σίγουρη είναι. Ωστόσο, δεν είναι ο μόνος που γνωρίζει και που έχει δει αυτό τον παράλληλο κόσμο. Για την ύπαρξή του είναι ενήμερη, όπως μαθαίνουμε στη συνέχεια και η καθολική εκκλησία, που μέσω μιας ιδιόρρυθμης και τρομακτικής γυναίκας, της Κυρίας Κουλτέρ -που ωστόσο έχει τη δική της ατζέντα- προσπαθεί να εμποδίσει τα σχέδια του Άσριελ.
Καθώς η υπόθεση εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς -εξαφανίσεις παιδιών, ίντριγκες, μάχες, ανατροπές- ακολουθούμε τη Λύρα από τον ένα τόπο στον άλλο, από τη μια ζωή στην άλλη, μαθαίνουμε φοβερά μυστικά, βλέπουμε μύθους να βγαίνουν στο φως και συχνά να καταρρίπτονται, ερχόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με την απώλεια και βλέπουμε πόσα μπορεί να επιτύχει κανείς όταν είναι ξύπνιος και θαρραλέος.
Η Λύρα είναι ένας καλοσχηματισμένος χαρακτήρας, τον οποίο παρακολουθούμε να αλλάζει στο πέρασμα του χρόνου, να μαθαίνει τα μαθήματά του, να πέφτει και να σηκώνεται με πείσμα, ακολουθώντας με πίστη το δρόμο του, ψάχνοντας τον προορισμό του, εκείνο που μάλλον δεν είναι γραμμένος στ’ αστέρια, αλλά σε μια χρυσή πυξίδα, που την καθοδηγεί.
Ο συγγραφέας μας χαρίζει ένα παραμύθι-ποταμό, πλούσιο σε εικόνες και συναισθήματα, ικανό να καθηλώσει κάθε αναγνώστη, κι όχι κατ’ ανάγκη μόνο εκείνους της νεανικής λογοτεχνίας ή της λογοτεχνίας του φανταστικού. Και τα βάζει στα ίσια με την επίσημη εκκλησία, κάτι που απ’ ό,τι τουλάχιστον γνωρίζω, κανένας γνωστός συγγραφέας του είδους δεν έκανε ποτέ μέχρι τώρα.
Ένα, απλά, υπέροχο, βιβλίο.