Βδομάδα 26

Η φιλία είναι μαγεία κι ευλογία. Στις λύπες μας και στις χαρές, στις πτήσεις και στις πτώσεις οι πραγματικοί φίλοι είναι πάντα εκεί.

Η φιλία δεν είναι κάτι που μετριέται, είναι δώρο αιώνιο, παντοτινό, που δεν μεταβιβάζεται, είναι κάτι που οι λέξεις δεν χωρούν.

Ποιος από μας δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη ενός ζεστού χαμόγελου και μιας τρυφερής αγκαλιάς και ποιος δεν θέλησε, έστω και μια φορά στη ζωή του να τα προσφέρει σε κάποιον άλλο;

Αυτή η ανάγκη, του να δίνεις και του να παίρνεις, του να χαρίζεις και να χαρίζεσαι είναι που σε κάνει ζωντανό, κι ένα άνθρωπο αληθινό.

Άσε το βράδυ να 'ρθει της Τζέιν Κένυον

Άσε το φως του τέλους του δειλινού

να φέξει ανάμεσα στις χαραμάδες του αχυρώνα, μετακινώντας

προς τα πάνω τις μπάλες καθώς ο ήλιος θα κατεβαίνει.

Άσε τον γρύλο ν' αρχίσει να τρίζει

καθώς μια γυναίκα θα πιάνει τις βελόνες της

και το νήμα. Άσε το βράδυ να 'ρθει.

Άσε τη δροσιά να μαζευτεί στην παρατημένη

στο χορτάρι αξίνα. Άσε τ' αστέρια να φανούν

και τη σελήνη να φανερώσει το ασημένιο της κέρας.

Άσε την αλεπού να γυρίσει στην αμμώδη φωλιά της.

Άσε τον άνεμο να κοπάσει. Άσε την καλύβα

να σκοτεινιάσει. Άσε το βράδυ να 'ρθει.

Στο μπουκάλι στο χαντάκι, στην κουτάλα

στη βρώμη, στον αέρα στα πνευμόνια

άσε το βράδυ να 'ρθει.

Άσ' το να 'ρθει, όπως θα 'φτανε, και μη

φοβάσαι. Ο θεός δε μας αφήνει χωρίς

παρηγοριά, έτσι άσε το βράδυ να 'ρθει.

Σε δική μου μετάφραση.

Η εικόνα παρμένη από εδώ.

 

Τραγούδι της Tzŭ-Yeh

Την εποχή που οι ανθοί

Πέφτουν απ' τη κερασιά,

Κάποια μέρα που τα κίτρινα πουλιά

Φτερούγιζαν στα κλαδιά

Είπες ότι πρέπει να σταματήσεις,

Επειδή το άλογό σου είναι κουρασμένο,

Κι είπα ότι πρέπει να φύγω,

Αφού οι μεταξοσκώληκές μου είναι νηστικοί.

Όλη τη νύχτα δεν μπορούσα να κοιμηθώ

Εξαιτίας του σεληνόφωτος στο κρεβάτι μου.

Άκουγα συνεχώς μια φωνή να καλεί

Από το πουθενά, τίποτα δεν της απάντησε "ναι".

Θα κουβαλήσω το παλτό μου και δε θα φορέσω τη ζώνη μου˙

Με άβαφα τα φρύδια θα σταθώ στο μπροστινό παράθυρό.

Το κουραστικό μου μεσοφόρι εξακολουθεί να πλαταγίζει εδώ κι εκεί˙

Αν ανοίξει λίγο, θα ρίξω την ευθύνη στον ανοιξιάτικο αγέρα.

Άκουσα ότι η αγάπη μου θα πήγαινε στο Γιανγκ-σιου

Και πήγα μαζί του μέχρι το Σιου-ου-σιαν.

Για μια στιγμή όταν με κράτησες σφικτά στα τεντωμένα μπράτσα σου

Νόμισα ότι το ποτάμι ακινητοποιήθηκε κι έπαψε να ρέει.

Έχω φέρει το μαξιλάρι μου και είμαι ξαπλωμένη στο βόρειο παράθυρο,

Έτσι, έλα και παίξει μαζί μου για λίγο.

Με τόσους πολλούς καβγάδες και τόσα λίγα φιλιά

Για πόσο καιρό ακόμη θαρρείς η αγάπη μας θ' αντέξει;

Κινέζικο ποίημα του 4ου αιώνα, σε μετάφραση από τα αγγλικά. Κανείς δεν είναι σίγουρος για την πραγματική ταυτότητα της ποιήτριας.

Η εικόνα είναι παρμένη από εδώ.