Τραγούδι της Tzŭ-Yeh

Την εποχή που οι ανθοί

Πέφτουν απ' τη κερασιά,

Κάποια μέρα που τα κίτρινα πουλιά

Φτερούγιζαν στα κλαδιά

Είπες ότι πρέπει να σταματήσεις,

Επειδή το άλογό σου είναι κουρασμένο,

Κι είπα ότι πρέπει να φύγω,

Αφού οι μεταξοσκώληκές μου είναι νηστικοί.

Όλη τη νύχτα δεν μπορούσα να κοιμηθώ

Εξαιτίας του σεληνόφωτος στο κρεβάτι μου.

Άκουγα συνεχώς μια φωνή να καλεί

Από το πουθενά, τίποτα δεν της απάντησε "ναι".

Θα κουβαλήσω το παλτό μου και δε θα φορέσω τη ζώνη μου˙

Με άβαφα τα φρύδια θα σταθώ στο μπροστινό παράθυρό.

Το κουραστικό μου μεσοφόρι εξακολουθεί να πλαταγίζει εδώ κι εκεί˙

Αν ανοίξει λίγο, θα ρίξω την ευθύνη στον ανοιξιάτικο αγέρα.

Άκουσα ότι η αγάπη μου θα πήγαινε στο Γιανγκ-σιου

Και πήγα μαζί του μέχρι το Σιου-ου-σιαν.

Για μια στιγμή όταν με κράτησες σφικτά στα τεντωμένα μπράτσα σου

Νόμισα ότι το ποτάμι ακινητοποιήθηκε κι έπαψε να ρέει.

Έχω φέρει το μαξιλάρι μου και είμαι ξαπλωμένη στο βόρειο παράθυρο,

Έτσι, έλα και παίξει μαζί μου για λίγο.

Με τόσους πολλούς καβγάδες και τόσα λίγα φιλιά

Για πόσο καιρό ακόμη θαρρείς η αγάπη μας θ' αντέξει;

Κινέζικο ποίημα του 4ου αιώνα, σε μετάφραση από τα αγγλικά. Κανείς δεν είναι σίγουρος για την πραγματική ταυτότητα της ποιήτριας.

Η εικόνα είναι παρμένη από εδώ.

Beautiful

Ο Παλιόφιλος

Ήτανε κάποια Κυριακή στις έντεκα το βράδυ,
σαν πήγα να δω φίλο καλό από τα περασμένα,
στην ξώπορτα καθότανε κι ύφαινε παραγάδι,
αυτό κάτι μου θύμισε από τα ξεχασμένα.

«Φίλε, παλιόφιλε καλέ, πατέρα μου στον πόνο,
χρόνια πολλά λαχτάραε να σε ιδεί η ψυχή μου,
μα τώρα που πέρασ’ ο καιρός πάλι σε βρίσκω μόνο,
τόπο, για δες, δεν έπιασε του γάμου η ευχή μου».

Ο αδελφός πήγε να πει με την ψυχή στο στόμα,
Θε μου πως φαίνονταν χλωμός μες στης νυχτιάς το χρώμα,
Το σώμα έκαιε ο πυρετός, τα μάτια ασβεστωμένα,
μέγα μου θύμισε κακό, ω ακριβέ μου, ω οϊμένα.

Το παραγάδι ’τοίμασε, φύγαμε τη μάνα,
τη μάνα μας τη θάλασσα στερνά για να ιδεί,
απ’ τη φανέλα έβγαλε σταυρό, σταυρό και παραμάνα,
και πέταξε στα πέλαγα πριν να ’ρθει η αυγή.

Ακόμη ένα τραγούδι του 1995 που ανακάλυψα τυχαία στου χάους μου τα αρχεία. Πάντως μετά την πολύωρη διακοπή ρεύματος χθες το πρωί, που μου έδωσε την ευκαιρία ν’ ασχοληθώ με το «συγύρισμα», η κατάσταση έχει γίνει πολύ καλύτερη. Μάλλον αύριο πρέπει να κλείσω το γενικό διακόπτη για να τελειώσω μια και καλή:)

Desperado

Ήταν σχεδόν πριν τρία χρόνια ακριβώς όταν μια φίλη μου είπε καθώς καθόμασταν στη βεράντα της:

"Θα σου πω ένα τραγούδι που σε εκφράζει απόλυτα"

Πήρε στα χέρια της την κιθάρα κι άρχισε να τραγουδά το πιο πάνω. Με εκφράζει απόλυτα; Δεν ξέρω. Μου αρέσει; Σίγουρα...

Αγαπημένη φωτογραφία - Συνοδευτικό τραγούδι

Χάλια ο τίτλος της ανάρτησης!
Όπως και νάχει, η Καθημερινή Σκηνή με προσκάλεσε σε παιχνίδι κι ανταποκρίθηκα.
Έπρεπε να αναρτήσω μία από τις αγαπημένες μου φωτογραφίες συνοδευόμενη από το ανάλογο τραγούδι.
Δύσκολα μου έβαλε αλλά μετά από αρκετή σκέψη κατέληξα στα πιο πάνω.
Όσοι θέλετε "παίξτε" μαζί μας

B.D. Foxmoor - Μήνυμα στο Μπουκάλι

Αυτή είναι μία από τις ελάχιστες φορές που ανεβάζω βίντεο σ' αυτό το μπλογκ. Το κάνω απλά και μόνο επειδή τους στίχους του τραγουδιού έχει γράψει μια φίλη από τα παλιά, η ποιήτρια Σοφία Κολοτούρου. Ακούστε το Μήνυμα στο Μπουκάλι και μετά, αν θέλετε, περάστε και μια βόλτα από το μπλογκ της...

Εκπληκτική φωνή...

διαθέτει αυτό το αυτοκαταστροφικό κορίτσι η Έιμι Κρασόσπιτου, που εδώ παραδέχεται: You know i'm no good.

Άργησα λίγο να την ανακαλύψω επειδή τον τελευταίο χρόνο ήμουνα σε μια κελτο-ιρλανδο-αφρικανο-παγκόσμια φάση, αλλά από την στιγμή που την άκουσα ερωτεύτηκα τη φωνή της.

Τραγούδι

Ένας άγνωστος φίλος πήρε ένα παλιό μου διήγημα

και το έκανε τραγούδι.

Διαβάστε εδώ

και ακούστε εδώ