Βδομάδα 33

Η θάλασσα η θαυματουργός, της ζωής η μεγάλη δημιουργός κι ακούραστη παρηγορήτρα. Τι θα έκαναν οι άνθρωποι αν δεν την είχαν κι αυτή; Πώς θα ζούσαν; Πού θα πήγαιναν άραγε λίγο για να ξεχαστούν και να ξεχάσουν;

Μια βόλτα στην παραλία. Τι θαύμα! Κουβαλάς στην πλάτη το μωρό και στα χέρια μια πλαστική λεκάνη. Τι θα την κάνεις αυτή δεν μπορεί κανείς στα σίγουρα να πει. Ίσως να τη χρησιμοποιήσεις για να πλύνεις τα ρούχα στην ακροθαλασσιά. Ίσως να την πάρεις στον σύντροφό σου για να αποθέσει σ’ αυτή της μέρας την ψαριά. Ίσως μέσα εκεί να κρύβεις το κολατσιό.

Ίσως… Δεν έχει σημασία. Εκείνο που πιο πολύ μετρά είναι τούτη η βόλτα, με το μωρό σου η επαφή και της θάλασσας η γλυκιά ανασαιμιά.

Βδομάδα 2

Είναι τυχερός. Το νιώθει. Το ξέρει. Είναι τυχερός αφού αυτό που πιο πολύ στη ζωή του θέλησε, πόθησε, ή μάλλον αυτή, ετούτη ακριβώς τη στιγμή κάθεται δίπλα του.

Το αριστερό του χέρι μοιάζει να την αγκαλιάζει, αλλά δεν το κάνει – όχι ακριβώς. Απλά την αγγίζει, αλαφρά, όσο χρειάζεται. Αυτή και μόνο η επαφή είναι αρκετή για να του χαρίσει γαλήνη, για να τον κάνει να κλείσει τα μάτια και να φανταστεί μ’ ένα χαμόγελο στα χείλη το κοινό τους μέλλον.

Εκείνη ίσως να χαμογελά τώρα. Ίσως και όχι. Το μόνο που είναι σίγουρο είναι ότι της αρέσει που βρίσκεται εκεί, χωμένη στη σχεδόν αγκαλιά του. νιώθοντας του κορμιού του τη ζεστασιά κι ατενίζοντας το απέραντο γαλάζιο.

υ.γ. Κομμάτι από ένα νέο εγχείρημα. Τις λεπτομέρειες θ' ανακοινώσω προσεχώς.