Ο σωσίας - Κεφάλαιο 1

Κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα εδώ και μέρες ο Χοντρός. Μα γιατί δεν του δίνουν την υπόθεση; Γιατί; Εντάξει, δεν έχουν και πολύ άδικο που δεν το κάνουν, αφού λόγω της φύσης της δεν εντάσσεται ακριβώς στην κατηγορία των εγκλημάτων που διερευνά η ομάδα του, ή μάλλον η τώρα υπό την Ντίνα Αυγουστή ομάδα που φιλοξενεί στο τμήμα του, μα από την άλλη όταν όλοι οι υπόλοιποι έχουν αποτύχει, δεν έχουν σημειώσει καμία πρόοδο, γιατί να μη δώσουν στους δικούς του μια ευκαιρία;

Βηματίζει ανυπόμονα πάνω κάτω στο γραφείο του. Έχει πολλά να κάνει, ένα βουνό χαρτολόι τον περιμένει, αλλά δεν μπορεί να συγκεντρωθεί σ' αυτό ετούτη την ώρα. Είναι από τη φύση του άνθρωπος ανυπόμονος και περίεργος, και του λείπει η δράση. Και είναι και καχύποπτος.

Η μεγάλη του απορία είναι γιατί δεν επικοινώνησε μαζί του ούτε μια φορά ο αρχηγός, όπως αποκαλεί τον υπαρχηγό της Αστυνομίας, και πρώην προϊστάμενό του στο τμήμα. Ο τελευταίος τον εμπιστευόταν τυφλά και συνήθως όταν τα έβρισκαν σκούρα οι άλλοι, αυτόν καλούσε.

Το ψηλό και χοντρό του κορμί μοιάζει λίγο πιο μικρό, μαραζωμένο, καθώς ο ιδιοκτήτης του ρωτά σιωπηλά αυτά τα γιατί και οι ρυτίδες στο πρόσωπο μοιάζουν να βαθαίνουν λίγο πιο πολύ. Στα πενήντα οκτώ του χρόνια πια, είναι κάποιος που έχει ζήσει πολλά και έχει μάθει και χάσει πολλά. Κι έχει χαρεί επίσης. Όλες του οι εμπειρίες είναι χαραγμένες λες στο πρόσωπό του. Τα βαθιά γαλάζια του μάτια είναι ανήσυχα. Το βλέμμα του πότε σκοτεινιάζει, πότε θολώνει. Τα φουντωτά γκρίζα του μαλλιά και το μουστάκι, λες κι αντανακλούν τη μέσα του φουρτούνα.

"Δεν μπορείς να ησυχάσεις, ε;" Μια φωνή τον βγάζει απ' το τριπάκι του. Στρέφει το βλέμμα προς την πηγή της για ν' αντικρίσει το γαλήνιο αντίστοιχο της κοπέλας που είναι το δεξί του χέρι τα τελευταία χρόνια.  Στα τριάντα της η Ντίνα Αυγουστή, κατέχει ήδη τη θέση της αναπληρωτού λοχία και μάλλον δεν θα αργήσει να πάρει και νέα προαγωγή, αφού αποτελεί το λαμπερό νέο πρόσωπο της Κυπριακής Αστυνομίας, και όχι άδικα.

"Τι έχουμε, Ντίνα;"

Δεν του απαντά αμέσως. Το μελένιο της βλέμμα διαβάζει το δικό του. Ξέρει τι θέλει να ακούσει το αφεντικό της, αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να του το πει. Καθώς τον πλησιάζει, εκείνος την παρατηρεί. Είναι λίγο πιο κοντή από κείνον, αλλά σχεδόν το ίδιο επιβλητική. Τα μαλλιά της κομμένα στο ύψος του ώμου, είναι κορακίσια μαύρα. Και το κορμί καλογυμνασμένο, κι ας μη φαίνεται κάτω απ' τη στολή.

Πηγαίνει και κάθεται σε μια καρέκλα μπροστά από το γραφείο του αφεντικού της, κι αυτός θέλοντας και μη ακολουθεί το παράδειγμά της.

Πάντα μπορούσαν και επικοινωνούσαν με τις σιωπές αυτοί οι δυο, ακόμη κι όταν είχαν να ανακρίνουν κάποιον ή ήταν αναγκασμένοι να παρακαθίσουν σε συζητήσεις πάσης φύσεως με τους από πάνω. Εκείνος ήταν πονηρός και συνήθως έπαιρνε αυτό που ζητούσε. Εκείνη ήταν φωτιά και πάντα έβρισκε τον τρόπο να παρακάμψει τα εμπόδια που άλλοι έβαζαν στο δρόμο του.

Μοιάζει ήρεμος τώρα. Λες και η παρουσία και μόνο της σιωπηλής κοπέλας είναι αρκετή για να τον βγάλει απ' τη φουσκοθαλασσιά των σκέψεων του.

"Τι έχουμε, Ντίνα;" τη ρωτά ξανά, με μια τρυφερότητα στο βλέμμα.

"Όχι κάτι το ιδιαίτερο", του απαντά, "και γι' αυτόν ακριβώς το λόγο είμαι εδώ".

"Μίλα".

"Κάτι πολύ παράξενο συμβαίνει με την υπόθεση του Μαγιέρη".

Ο Χοντρός, κατά κόσμο Πέτρος Ιωάννου, σηκώνεται από την καρέκλα, πηγαίνει και κλείνει την πόρτα του γραφείου του, κι επιστρέφει στη θέση του. Δεν θέλει άλλον κανέναν να ακούσει τι έχει να του πει η κοπέλα. Όχι πώς δεν εμπιστεύεται τη γραμματέα του, το Χριστινιώ όπως την αποκαλεί, αλλά είναι από τη φύση του προσεκτικός. Η Ντίνα, ο Τεκ και η Αγγέλα, είναι η αγία τριάδα του στην αστυνομία. Μονάχα αυτούς τους τρεις εμπιστεύεται απόλυτα στο σώμα. Εκτός σώματος για αστυνομικά θέματα συζητά μόνο με την κόρη του τη Μαργαρίτα, που εδώ και ενάμιση χρόνο παριστάνει, με επιτυχία μάλιστα την ιδιωτική ντετέκτιβ.

"Κι εγώ αυτό σκεφτόμουνα", ομολογεί στην Ντίνα. "Λες και κάποιοι προσπαθούν να μας κρατήσουν με το ζόρι εκτός παιχνιδιού".

Ο Νικόλας Μαγιέρης είναι ο υπουργός δικαιοσύνης. Ανέλαβε το υπουργείο πριν από ένα περίπου χρόνο, υποσχόμενος πράματα και θαύματα. Κι η αλήθεια είναι ότι δεν τα πάει και πολύ άσχημα μέχρι τώρα. Προχώρησε ήδη σε κάποιες αναγκαίες αλλαγές, σε αναδιαρθρώσεις σχημάτων και γενικές μεταρρυθμίσεις, αλλά δεν θα έλεγε κανείς ότι έχει αφήσει το σημάδι του κιόλας. Αλλά θα το άφηνε, ο Χοντρός δεν είχε καμιά αμφιβολία γι' αυτό, αφού ο τελευταίος τον διάβασε σαν ανοικτό βιβλίο την πρώτη φορά που τον συνάντησε - πιο φιλόδοξο πολιτικό δεν είδε ποτέ στη ζωή του.

"Η περιέργεια με τρώει. Γιατί δεν μας κάλεσαν να βοηθήσουμε; Όταν χρειάζονταν τη βοήθειά μας για αναβάθμιση των ηλεκτρονικών συστημάτων, μας κτύπησαν την πόρτα. Όταν τα βρήκαν σκούρα με την κατά συρροή δολοφόνο, μας έδωσαν το ελεύθερο να δράσουμε όπως θέλουμε. Το ίδιο και με την υπόθεση των εξαφανίσεων στην Κακοπετριά και τη δολοφονία του Χριστάκη. Ενώ τώρα…"

"Μας θέλουν μακριά κι αγαπημένους", συμπληρώνει την ανείπωτη σκέψη της κοπέλας.

Ο Χριστάκης ήταν ο καλύτερος φίλος και κουμπάρος του Χοντρού, και δεν είχαν κανένα πρόβλημα να τον αφήσουν να διερευνήσει τη δολοφονία του δεκαοκτώ μήνες πριν.

"Απλά θέλω να ξέρω ποιος βρίσκεται πίσω απ' αυτό το μπλόκο. Ο μόνος που μπορώ να σκεφτώ είναι ο ίδιος ο υπουργός, αλλά γιατί να το κάνει αυτό;"

"Με τους πολιτικούς δεν βγάζει κανείς άκρη, Ντίνα. Τέλος πάντων, έχουμε καμιά εξέλιξη στις άλλες υποθέσεις μας αυτές τις μέρες;"

"Όλα είναι υπό έλεγχο. Σε ό,τι αφορά τις πρόσφατες διαρρήξεις στο κέντρο της Λευκωσίας, έχουμε μαζέψει αρκετά στοιχεία και πολύ πιθανόν να έχουμε και μία σύλληψη μέχρι το βράδυ. Οι διαρρήκτες ήταν δύο, αλλά είμαι σίγουρη ότι δεν θα αργήσουμε να βρούμε και τον δεύτερο αφού, ως γνωστό, οι ντόπιοι μικροεγκληματίες άμα φτάσουν και συλληφθούν, δεν διστάζουν και πολύ προτού μας σερβίρουν στο πιάτο τα ονόματα των συνεργών τους. Η Αγγέλα, κυνηγά στα μουλωχτά φυσικά, το θέμα της κατ' επανάληψη εξαφάνισης κοριτσιών που βρίσκονται υπό την επιτήρηση των κοινωνικών υπηρεσιών, κι ο Τεκ εξακολουθεί να παρακολουθεί διακριτικά τον Πιγκουίνο και τους εκλεκτούς του φίλους, ενώ βοηθάει, ως συνήθως, και με όλα τα υπόλοιπα".

"Ωραία. Αν δεν έχεις κάτι άλλο να αναφέρεις, στείλε μου τον μέσα. Τον θέλω να με βοηθήσει με κάτι". Της κλείνει το μάτι κι η κοπέλα καταλαβαίνει τι θέλει να της πει. Χαμογελά. Το παιχνίδι τώρα αρχίζει.

Η εικόνα είναι κλεμμένη από εδώ.

Women in Art

Ευχαριστώ πάρα πολύ την Άνα, που μου έστειλε αυτό το υπέροχο βίντεο

Κυκλοφορούν οι νέες "Ρωγμές"

Στο τεύχος 12 των «ρωγμών», φιλοξενείται αφιέρωμα στο λόγο , το έργο, τη ζωή του ποιητή που "Είναι χρεωμένος τόσες σκληρότητες" αλλά έφυγε. Του ποιητή που έγραφε: «Τα βράδια έριχνα όλες μου τις σκέψεις απ' το παράθυρο μήπως και βρουν το δρόμο οι χαμένοι ταξιδιώτες"
Σε μια εποχή σαν την δική μας, που ο άνθρωπος εξοβελίζεται από την ίδια του τη ζωή, που απαρνιέται κάθε ουσιαστική του ανάγκη προκειμένου να εξυπηρετήσει κάθε «εκ των έξω» επιβαλλόμενη ευχαρίστηση, σε μια εποχή που ο άνθρωπος μοιάζει αποπροσανατολισμένος και εξοστρακισμένος από την πιο δική του ζωή, τα λόγια του Τάσου Λειβαδίτη σημαίνουν τόσο επίκαιρα όσο ποτέ: «Οι άνθρωποι βιάζονται: έγνοιες, βιοτικές συνθήκες, όνειρα, συμβιβασμοί – που καιρός να γνωρίσουν τη ζωή τους».
Στο συνεχιζόμενο άρθρο για τις γυναίκες καλλιτέχνιδες στην ιστορία της Τέχνης, στο παρόν τεύχος διερευνάται η γυναικεία παρουσία στην περίοδο της Αναγέννησης.
Μια τολμηρή κριτική διάνοια, σε κάθε θέμα που διαπραγματεύτηκε και συνέβαλε συνέβαλε στη διαμόρφωση της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής σκέψης τριών γενεών αναλύεται, ο Ιρλανδός Τζόρτζ Μπέρναντ Σο.
Ακόμα φιλοξενούνται δύο μικρά αφιερώματα για τον ποιητή της μοναξιάς Ράινερ-Μαρία Ρίλκε και για τον επαναστάτη ποιητή Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι.
Ειδικό αφιέρωμα ξεκινάει, για την έννοια αυτού που ονομάζουμε «Κακό» και την ποιητική του «Κακού».
Επίσης, μ’ ένα μικρό αφιέρωμα στο «Ριζίτικο τραγούδι», καθρεφτίζεται η φιλοσοφία και το περιεχόμενο του ποιητικού είδους, που δημιούργησε διαχρονικά ο Κρητικός λαός.
Στις σελίδες ποίησης – λογοτεχνίας, πολλά χέρια δίνουν το αίμα τους, να προχωρήσει τούτος ο κόσμος.

υ.γ. Σ' αυτό το τεύχος φιλοξενείται μια απ' τις Εγκληματικά Ασύστολες ιστορίες μου με τίτλο "Λύτρωση"

Φεστιβάλ Κουλτουρομαγειρέματα. Εδώ, θα εκτεθώ...

Στις 29 και 30 του Νοέμβρη η Νεολαία Οικολόγων, με τη στήριξη του Οργανισμού Νεολαίας Κύπρου, οργανώνει φεστιβάλ με θέμα το διαπολιτισμικό διάλογο μέσα από διάφορα στοιχεία κουλτούρας από διάφορες χώρες, στο κέντρο της Λευκωσίας μπροστά από την εκκλησία της Φανερωμένης. Το φεστιβάλ στηρίζουν επίσης η Πρεσβεία της Τσεχίας, η Πρεσβεία της Αυστρίας η Πρεσβεία τη Ολλανδίας καθώς επίσης και με την παρουσία του το Europe Direct Λευκωσίας.

Το φεστιβάλ ξεκινά στις 29 του Νοέμβρη στις 19:00, με την προβολή 3 ντοκιμαντέρ – Where shall I go του Κρίστοφερ Μαλαπίταν, το Μelilla Migartion του FYEG και το Bom dia Alegria της Ελίνας Αντωνίου- στο καφενείο Καλά Καθούμενα.

Στις 30 του Νοέμβρη από τις 14:00- 19:00 το απόγευμα, μπροστά από την εκκλησία της Φανερωμένης, νέοι θα παρουσιάσουν με διαδραστικό τρόπο, στοιχεία από διάφορες χώρες, όπου όλοι οι καλεσμένοι θα έχουν την ευκαιρία να βιώσουν εμπειρικά, στοιχεία από διάφορες κουλτούρες.

Το φεστιβάλ θα περιλαμβάνει Κυπριακή μουσική, Χορό της κοιλιάς, Κρουστά με αφρικάνικους ρυθμούς, Ζογκλέρ, Αφρικάνικους χορούς, Κουρδικούς χορούς και μουσική από λατινική Αμερική, καθώς και έκθεση φωτογραφίας του Λάκη Φουρουκλά. Θα γίνουν εργαστήρια ζογκλέρ, κρουστών, χορού της κοιλιάς καθώς επίσης και εργαστήρια για τη διαφορετικότητα ενώ θα υπάρχει παιδική γωνιά με κατασκευές από 5 διαφορετικές χώρες Θα προβληθούν παιδικές ταινίες από την Τσεχία, ντοκιμαντέρ σχετικά με τη διαφορετικότητα ενώ θα υπάρχουν εργαστήρια για παραδοσιακά φαγητά από διάφορες χώρες καθώς επίσης και διάφορες συνταγές.

υ.γ. Χε χε. Τα κατάφερα και πάλι. Η πρώτη έκθεση φωτογραφίας μου και δεν θα είμαι εκεί. Κύπριοι κοντοχωριανοί, να πάτε και για μένα:)