Στον απόηχο των χθεσινών ταραχών

Μικρότερα ή μεγαλύτερα σε έκταση επεισόδια σημειώθηκαν χθες σε αρκετές περιοχές της χώρας, αλλά θύματα εκτός της Μπανγκόκ δεν έχουν μέχρι στιγμής αναφερθεί. Σε αρκετές περιπτώσεις οι διαδηλωτές με τα κόκκινα πουκάμισα έκαψαν δημαρχιακά μέγαρα ή άλλα κτήρια που έχουν σχέση με την κυβέρνηση.
Σήμερα το πρωί απομακρύνθηκαν από το προαύλιο ναου στην Μπανγκόκ περισσότεροι από εφτακόσιοι διαδηλωτές οι οποίοι θα σταλούν με λεωφορεία στα σπίτια τους. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι εννέα άτομα έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια της επιχείρησης.
Στο μεταξύ το διάταγμα απαγόρευσης κυκλοφορίας από τις 9 το βράδυ μέχρι τις 5 το πρωί θα εξακολουθήσει να βρίσκεται σε ισχύ μέχρι και το Σάββατο.

Απαγόρευση κυκλοφορίας και στην Τσιανγκ Μάι...

και ο τελευταίος απολογισμός για τα θύματα:

Από τις εννέα το βράδυ απόψε ισχύει το διάταγμα απαγόρευσης κυκλοφορίας για ολόκληρη σχεδόν τη χώρα. Εδώ στην Τσιανγκ Μάι παρατηρείται μια ανήσυχη ηρεμία. Πριν λίγα λεπτά, όταν βρέθηκα στην κεντρική πλατεία Τα Πάε, αντίκρισα μοναχά κάποιες παρέες από ξένους και τους συνήθεις ύποπτους (άστεγους). Αλλά, αν και όλα τα μαγαζία, περιλαμβανομένων των 7/11 ήταν κλειστά, κάποια μπαράκια και εστιατόρια λειτουργούσαν κανονικά, ενώ στα δρομάκια της πόλης, τίποτα δε μοιάζει να έχει αλλάξει.
Το μόνο συνταρακτικό γεγονός που φαίνεται να έχει λάβει χώρα σήμερα εδώ, πέρα από τα καμένα λάστιχα στο τέλος της οδού Τα Πάε, ήταν μια πορεία εξήντα κοκκινο-πουκάμισων μοτοσικλετιστών, που έπαιζαν για λίγη ώρα κρυφτό με την αστυνομία.
Σε ό,τι αφορά το κυρίως μέτωπο στην Μπανγκόκ, όπως μεταδίδεται, έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης εναντίον του πρώην πρωθυπουργού Τακσίν Σιναουάτρα και εννέα άλλων ατόμων, με την κατηγορία της τρομοκρατίας.
Τέλος, στη διάρκεια των σημερινών συγκρούσεων έξι άτομα έχασαν τη ζωή τους, άλλα 58 τραυματίστηκαν, ενώ σημειώθηκαν εμπρησμοί σε 27 κτήρια, ανάμεσα στα οποία ήταν και εκείνο του τηλεοπτικού σταθμού 3, για την εκκένωση του οποίου χρησιμοποιήθηκαν εκτός των άλλων μέσων και ελικόπτερα, αφού 100 και πλέον εργαζομένοι είχαν αποκλειστεί μέσα σ' αυτό.

Νεώτερα από το μέτωπο

Τελικά έχουμε κι εδώ στην Τσιανγκ Μάι λίγες ταραχές, αλλά απ' ό,τι φαίνεται καθόλου συγκρούσεις, ενώ οι πληροφορίες που φθάνουν στ' αυτιά μας για απαγόρευση της κυκλοφορίας από τις 8 το βράδυ είναι αντικρουόμενες. Στο κέντρο, όπου μένω, η ζωή μοιάζει να συνεχίζεται κανονικά. Τα μαγαζιά και τα εστιατόρια είναι ανοικτά, κι ο κόσμος κινείται ανέμελος, σχεδόν ανακουφισμένος.
Ωστόσο, τα μεγάλα εμπορικά κέντρα έχουν κλείσει για προληπτικούς κυρίως λόγους, ενώ στη γέφυρα στο τέλος της οδού Τα Πάε (φωτογραφία) σημειώθηκαν μικρής έκτασης επεισόδια. Η κατάσταση όμως φαίνεται να είναι υπό πλήρη έλεγχο.
Εκφράζονται φόβοι ότι θα πράγματα θα γίνουν χειρότερα όταν επιστρέψουν στην πόλη οι διαδηλωτές από την Μπανγκόκ, αλλά μέχρι να γίνει αυτό δεν μπορούμε παρά να περιμένουμε και να ευχόμαστε για καλύτερες ημέρες.
Επαναλαμβάνω όμως ότι, τουλάχιστον εδώ, η κατάσταση δεν είναι καθόλου επικίνδυνη.

Bangkok... Breaking news

Όπως φαίνεται η ώρα μηδέν για την οποία γράφαμε στην προηγούμενη ανάρτηση έφτασε. Αυτή τη στιγμή λαμβάνει χώρα στην Μπανγκόκ μεγάλη επιχείρηση του στρατού για καταστολή των διαδηλώσεων. Μέχρι στιγμής έχουν σκοτωθεί τέσσερα άτομα, αλλά ο αριθμός των τραυματιών δεν είναι ακόμη γνωστός -ανάμεσα στους διαδηλωτές και τους στρατιώτες- ενώ οι υλικές ζημιές φαίνονται να είναι πολύ μεγάλες, αφού οι... κόκκινοι έβαλαν φωτιά σε δεκάδες καταστήματα στο κέντρο της πόλης, κατέστρεψαν διαφημιστικές πινακίδες, τηλεφωνικούς θαλαμούς και οχήματα. Ένα από τα τηλεοπτικά κανάλια της χώρας ανέστειλε προσωρινά τη λειτουργία του, ενώ εκκενώθηκαν και τα γραφεία της αγγλόφωνης Bangkok Post, αφού βρίσκονταν στο δρόμο των εκδιωχθέντων διαδηλωτών.
Λίγο μετά την έναρξη της επιχείρησης εφτά από τους ηγέτες των κόκκινων πουκαμίσων παραδόθηκαν στις αρχές, οι οποίες χθες διέρρευσαν στη δημοσιότητα βίντεο που δείχνει ένοπλους διαδηλωτές, αλλά και μικρά παιδιά πίσω από τα οδοφράγματα.
Η αστυνομία διερευνά τις ενέργειες πέρα των εκατόν εμπορικών επιχειρήσεων, που σύμφωνα με τα στοιχεία χρηματοδοτούν τους διαδηλωτές, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός Τάκσιν Σιναούατρα αρνείται και πάλι οποιαδήποτε δική του εμπλοκή στα γεγονότα.
Στην Τσιανγκ Μάι η ζωή συνεχίζεται ως συνήθως. Πέρασα χθες το βράδυ από το ναό όπου σταθμεύουν οι κόκκινοι και τους είδα να κάθονται παρέες-παρέες σε τραπέζια, να τρώνε και να πίνουν. Λες κι εδώ είναι μια άλλη χώρα...

Ταϊλάνδη, ώρα μηδέν;

Πού θα πάει το πράμα στην Ταϊλάνδη; Ιδού η απορία. Εκεί που όλα έμοιαζαν να έχουν πάρει το δρόμο τους για εθνική συμφιλίωση οι πολιτικοί τα έκαναν και πάλι… του απόπατου! Μέχρι στιγμής μετράμε 31 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες από τις συγκρούσεις των τελευταίων πέντε ημερών στην Μπανγκόκ και αν δεν υπάρξει παρέμβαση από το βασιλιά ή η απαραίτητη πολιτική βούληση από κυβέρνηση και αντιπολίτευση, τα πράγματα αναμένεται να πάνε από το κακό στο χειρότερο.
Σε μια προσπάθεια να αποφευχθούν περαιτέρω συγκρούσεις και θύματα η κυβέρνηση κήρυξε αυτό το διήμερο αργία στην Μπανγκόκ, ενώ κάποιες περιοχές θυμίζουν νεκρή ζώνη. Τα κόκκινα πουκάμισα, αφού θέλοντας να τα πάρουν όλα έχασαν την ευκαιρία των εκλογών που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, τώρα ζητούν τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Εθνών για την αποφυγή νέας αιματοχυσίας.
Στο μεταξύ σήμερα το πρωί πέθανε κι ένας από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης, ο στρατηγός Σε Νταένγκ, ο οποίος νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση σε νοσοκομείο της πρωτεύουσας, αφού δέχθηκε πυρά από ελεύθερο σκοπευτή, κάτι που αναμένεται να οξύνει ακόμη περισσότερο τα πνεύματα.
Τώρα εκφράζονται φόβοι ότι οι ταραχές θα εξαπλωθούν και στο βορρά της χώρας, όπου μέχρι τώρα δεν άνοιξε μύτη. Εδώ στην Τσιανγκ Μάι μαζεύονται κάθε βράδυ σ’ ένα ναό και διαδηλώνουν ειρηνικά γύρω στους 300-400 υποστηρικτές της αντιπολίτευσης, οι οποίοι λένε ότι αν υπάρξει βίαιη καταστολή των συγκεντρώσεων στην Μπανγκόκ θα αντιδράσουν δυναμικά.
Μ’ αυτά κι αυτά οι αφίξεις τουριστών στη χώρα, που είχαν ήδη πληγεί από τις διαδηλώσεις του 2008, παρουσιάζουν κατακόρυφη πτώση, και στελέχη της τουριστικής βιομηχανίας μιλάνε ήδη για μια καταστροφική χρονιά. Ακόμη κι εδώ, στην ειρηνική Τσιανγκ Μάι, σε σχέση με παλιά, δε μοιάζει να κινείται τίποτα. Τα πανδοχεία μισοάδεια, τις νύχτες οι δρόμοι σχεδόν ερημικοί.
Κι όμως το ταϊλανδέζικο μπατ εξακολουθεί να κινείται στα υψηλότερα επίπεδα της δεκαετίας, φτάνοντας τα 39 ανά ευρώ.
Με δεδομένα τα πιο πάνω για ένα μόνο πράγμα μπορεί να είναι κανείς σίγουρος: για το ότι δεν μπορεί να είναι για τίποτα σίγουρος!

Για την κατάσταση στην Ταϊλάνδη

Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά τι θα συμβεί στην Ταϊλάνδη. Τη μια μέρα τα πράγματα αγριεύουν, την επόμενη ηρεμούν, έχουμε εκρήξεις, συγκρούσεις, υποχωρήσεις και τα… χρώματα αλλάζουν. Έτσι μετά από τα κίτρινα φακελάκια, που παρέλυσαν τη χώρα το 2008 προκαλώντας την κατάρρευση της κυβέρνησης, φέτος έχουμε τα κόκκινα που προσπαθούν να διαλύσουν τη νέα, αυτή που προέκυψε από τις τότε εκλογές.
Οι Κόκκινοι, που αποτελούνται κυρίως από μέλη της αγροτικής τάξης, φέρονται να στηρίζουν και να στηρίζονται από τον πρώην πρωθυπουργό της χώρας Τάκσιν Σιναουάτρα, για τον οποίο εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης, μετά και τη δήμευση της προσωπικής του περιουσίας, ύψους 17 περίπου δισεκατομμυρίων ευρώ. Ο Σιναουάτρα εθεωρείτο ένας από τους πρωθυπουργούς που ήταν κοντά στο λαό, κι ας σημαδεύτηκε η θητεία του από πολλά σκάνδαλα. Εκείνο που τον έκανε αρχικά δημοφιλή ήταν το ότι προσέφερε φτηνή περίθαλψη στους φτωχούς που, μετά το πραξικόπημα που τον ανέτρεψε, μετατράπηκε σε δωρεάν, ενώ λέγεται ότι η προεκλογική του εκστρατεία, στη διάρκεια της οποίας φέρεται να εξαγόρασε τις ψήφους των φτωχών, ήταν εκείνη που του εξασφάλισε την επανεκλογή.
Οι διαδηλωτές με τα κόκκινα φανελάκια ζητούν τη διάλυση της βουλής και την άμεση προκήρυξη εκλογών, κάτι που απορρίπτει το κυβερνών κόμμα, το οποίο υπόσχεται νέες εκλογές το φθινόπωρο.
Στο μεταξύ τα πράγματα μετά τις συγκρούσεις των διαδηλωτών με την αστυνομία και το στρατό στην Μπανγκόκ μοιάζουν σιγά-σιγά να ξεφεύγουν. Χθες είχαμε εκρήξεις χειροβομβίδων σε σταθμό του μετρό της πρωτεύουσας που προκάλεσαν το θάνατο ενός ανθρώπου και των τραυματισμό δεκάδων άλλων. Από σήμερα πέντε σταθμοί δε λειτουργούν για προληπτικούς λόγους, ενώ ακυρώθηκε και η διεθνής έκθεση τροφίμων που θα λάμβανε χώρα τον ερχόμενο Ιούνιο.
Σήμερα το απόγευμα θα κάνουν την εμφάνισή τους στους δρόμους της περιοχής Σιλόμ αντιδιαδηλωτές με… άχρωμα φανελάκια, οι οποίοι θα εκφράσουν μ’ αυτό τον τρόπο την αντίθεσή τους σε όλα αυτά που συμβαίνουν.
Τα προβλήματα, ως συνήθως, συνεχίζονται και στο νότο της χώρας, όπου χθες αποσχιστές μουσουλμάνοι πυροβόλησαν και τραυμάτισαν δύο δασκάλους.
Σε ό,τι αφορά την πόλη μου, την Τσιανγκ Μάι, τα πράγματα συνεχίζουν να ακολουθούν τους ίδιους ατάραχους ρυθμούς, κι ας θεωρείται προπύργιο του Τάκσιν, μια και κατάγεται από εδώ. Τον τελευταίο μήνα είχαμε δύο εκρήξεις χειροβομβίδων και μια επίθεση με μολότοφ σε τηλεφωνικό θάλαμο, αλλά σε πολιτικά τεταμένες καταστάσεις όπως οι σημερινές, τέτοια γεγονότα δεν είναι ασυνήθιστα. Σημειώνω ότι δε σημειώθηκε κανένας τραυματισμός πέρα από κάποιες μικρές υλικές ζημιές. Η μόνη ουσιαστική αλλαγή που έχει συμβεί είναι ότι το κτήριο του Δημαρχείου μοιάζει πια με οχυρό, αφού θεωρείται πιθανός στόχος. Όσο για τη ζωή στην πόλη, μετά την επέλαση των… αγρίων για τη Γιορτή του Νερού, τη βουδιστική δηλαδή πρωτοχρονιά, βρήκαμε και πάλι την ησυχία μας.
Πού θα πάει το πράγμα; Θα δείξει. Λογικά κάποια στιγμή θα επέμβει ο βασιλιάς, θα προκηρυχθούν πιο πρόωρες από τις πρόωρες εκλογές και θα επέλθει ηρεμία. Ωστόσο κάποιοι εκφράζουν φόβους για το ξέσπασμα εμφυλίου πολέμου. Φόβους τους οποίους δε συμμερίζομαι.

Η περιπέτεια ενός ταξιδιού ή το ταξίδι μιας περιπέτειας - Μέρος Α'

Πάει ήδη μια βδομάδα από τότε που κίνησα απ’ την αγαπημένη μου Τσιανγκ Μάι για να επιστρέψω στην Κύπρο και νιώθω λες κι από τότε έχουν περάσει χρόνια.
Ήτανε, λοιπόν, ημέρα ή μάλλον βράδυ Τετάρτης, 11 του μήνα, όταν το μεγάλο ταξίδι της επιστροφής άρχιζε. Άφησα το δωμάτιό μου στις εφτά το βράδυ και πήρα ένα τουκ τουκ με προορισμό το αεροδρόμιο. Κάτι μου έλεγε ότι η πτήση μου για την Μπανγκόκ θα είχε καθυστέρηση και δεν έπεσα έξω. Μιάμιση ολόκληρη ώρα θα αργούσε η πτήση, κι αν ήμουνα στη δύση θ’ άρχιζα αμέσως να βράζω μες στα ζουμιά μου, αφού μ’ αυτά τα δεδομένα θα έχανα σίγουρα τις επόμενες πτήσεις, για Κάιρο και Λάρνακα αντίστοιχα. Αλλά, ευτυχώς, δεν ήμουνα στη δύση, δεν ήμουνα καν σε μια από τις πόλεις-κατάρες -για μένα- της ανατολής, ήμουνα στην Τσιανγκ Μάι. Και στην Τσιανγκ Μάι με τίποτα δεν θα μπορούσα να νευριάσω. Να εκνευριστώ, ναι, να νευριάσω, όχι. Πήγα, λοιπόν, στο γραφείο κρατήσεων της Air Asia, τους είπα το και το, κι αμέσως προσφέρθηκαν να μου αλλάξουν πτήση, να με βάλουν στην επόμενη (που θα έφευγε πριν από την προηγούμενη –και- δική μου) και να φροντίσουν να βγουν και οι αποσκευές μου πρώτες ώστε να προλάβω. Κι όλ’ αυτά από την πιο φτηνή εταιρεία της χώρας, από την οποία αγόρασα το εισιτήριο για 25 μόλις ευρώ. Δέχτηκα με κάποιες επιφυλάξεις, αφού δεν ένιωθα και τόσο σίγουρος ότι τα πράγματα θα πήγαιναν καλά, και προτιμούσα απλά να εξαργυρώσω το εισιτήριό μου (που δεν μπορούσα) και να πετάξω με την Thai που πετούσε πιο νωρίς.
Ευτυχώς, οι φόβοι μου διαψεύσθηκαν πανηγυρικά, καθώς η πτήση που με έβαλαν, αν και ήταν προγραμματισμένη για τις 10.20 το βράδυ, αναχώρησε τελικά είκοσι λεπτά νωρίτερα, αφού το αεροπλάνο είχε ήδη γεμίσει. Έτσι, μια ώρα αργότερα προσγειώθηκα στο αεροδρόμιο της Μπανγκόκ, όπου με περίμενε μία ακόμη έκπληξη. Οι άνθρωποι της εταιρίας αντιλαμβανόμενοι το μέγεθος του προβλήματος, έστειλαν το σακίδιό μου με πτήση άλλης αεροπορικής εταιρίας, που προηγήθηκε, κι έτσι όταν έφτασα εκεί το βρήκα να με περιμένει. Και πήρα να τρέχω, να τρέχω, να τρέχω. Για ν’ ανέβω δύο ορόφους φορτωμένος με το σακίδιο, μια τσάντα με βιβλία και δύο υπολογιστές. Για να κάνω τσεκ ιν. Για να κανονίσω την επιστροφή του φόρου για το νέο μωρό (Acer Netbook). Για να περάσω από τον έλεγχο διαβατηρίων και να ρίξω μια πρώτη και τελευταία ματιά στο βιβλιοπωλείο του αεροδρομίου προτού φύγω. Η τύχη μου χαμογέλασε πλατιά, αφού όχι μόνο τα κατάφερα στο τσακ, αλλά αν και πήγα τελευταίος εκεί βρήκα θέση παράθυρο δίπλα στην έξοδο κινδύνου – ακριβώς όπως την προτιμώ αφού προσφέρει... άπλα.
Ωστόσο, λίγο πριν μπούμε στο αεροπλάνο πήρα την πρώτη γεύση από... Κύπρο. Ευτυχώς δεν πρόλαβα να πάρω και ανάποδες. Ένας μεσήλικας ξερόλας συμπατριώτης μου, προσπαθούσε να περάσει στο αεροπλάνο με το έτσι θέλω μια βαλίτσα γιομάτη... ουίσκι, αν και σαφώς απαγορεύεται απ’ τον κανονισμό. Κι επειδή δεν του το επέτρεψαν πήρε να βρίζει θεούς και δαίμονες, να... να... να... «Ωχ, αρχίσαμε!» σκέφτηκα, αλλά σιγά-σιγά τον ηρέμησαν και τον έπεισαν να δώσει την πολύτιμη βαλίτσα του για να την ανεβάσουν στις αποσκευές. Απ’ ό,τι έμαθα μετά το πουλάκι μου ήτανε μεθυσμένο. Ευτυχώς (ή μάλλον δυστυχώς, αλλά καλύτερα να μην το συζητάμε) στην πτήση για το Κάιρο δεν υπήρχε η πιθανότητα να του σερβίρουν αλκοόλ, έτσι –ίσως- αν κατάφερνε να κοιμηθεί όλα θα πήγαιναν καλά.Μ’ αυτά κι αυτά ανεβήκαμε στο αεροπλάνο. Προτού καλά-καλά προλάβω να καθίσω είδα να μπαίνει ένας γνωστός απ’ την παλιά μου γειτονιά στο κέντρο της Λευκωσίας, με τον οποίο τα είπαμε για λίγο πριν αρχίσει το μακρινό, των δέκα ωρών, ταξίδι...

Η συνέχεια αύριο

"Ντροπή" νιώθουν οι Ταϊλανδοί

Πιο πολύ συγχυσμένη παρά τεταμένη παραμένει η κατάσταση στην Ταϊλάνδη μετά την κατάληψη των δύο αεροδρομίων της Μπανγκόκ από τους διαδηλωτές την περασμένη βδομάδα. Στη διάρκεια του σαββατοκύριακου είχαμε κάποιες επιθέσεις οπαδών της κυβέρνησης εναντίον των διαδηλωτών μέσα στην πόλη, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό 51 ατόμων και καμία σύλληψη, ενώ κάποιες πτήσεις εξακολουθούν ν’ αναχωρούν από στρατιωτικό αεροδρόμιο απομακρύνοντας «εγκλωβισμένους» τουρίστες.
Οι διαδηλωτές επέτρεψαν να αναχωρήσουν 88 πτήσεις από τον διεθνή αερολιμένα χωρίς επιβάτες με προορισμό άλλες πόλεις της χώρας, σε μια προσπάθεια να γίνει δυνατή η αναχώρηση των ξένων, που λόγω του αποκλεισμού δεν ήταν δυνατό να φύγουν μέσω Μπανγκόκ.
Ο πρωθυπουργός της χώρας και «μαύρο πρόβατο» για την αντιπολίτευση, Somchai Wongsawat, φέρεται να ασκεί τα καθήκοντά του από εδώ, στην Τσιανγκ Μάι.
Οι φόβοι για πραξικόπημα, προς το παρόν, μοιάζουν να έχουν υποχωρήσει, αλλά αυτό το ενδεχόμενο δεν αποκλείεται.
Στο μεταξύ σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσίευσε χθες η αγγλόφωνη Bangkok Post το 76,5% των Ταϊλανδών νιώθουν ντροπή για την πολιτική αναταραχή και την αρνητική εικόνα που έχουν οι ξένοι για τη χώρα. Το 65,1% δήλωσαν ότι θα είναι λιγότερο περήφανοι για τη χώρα τους αν η κατάσταση χειροτερεύσει και γίνει βίαια. Το 92,3% πιστεύει ότι τα πολιτικά προβλήματα μπορούν να επιλυθούν μέσω της δικαστικής οδού. Και τέλος, το 58,4% απ’ αυτούς δεν θέλησαν να υποστηρίξουν κάποια από τις δύο πλευρές στη διένεξη.
Λαμβανομένων υπόψη των πιο πάνω αντιλαμβάνεται κανείς και τη διστακτικότητα του στρατού να επέμβει σε μια κατάσταση, που φαίνεται να οδηγεί αμετάκλητα τη χώρα στο χείλος της οικονομικής καταστροφής.

Ανταπόκριση από την... εμπόλεμη ζώνη της Ταϊλάνδης

Εξακολουθώ να παίρνω μηνύματα "αγωνίας" για την παρουσία μου εδώ στην Ταϊλάνδη και δεν ξέρω πια τι να απαντήσω. Θα σας πω μόνο ότι η Τσιανγκ Μάι είναι εκατοντάδες χιλιόμετρα από την Μπανγκόκ και ότι η ζωή εδώ κυλά κανονικά, όπως πάντοτε. Οι μόνοι χώροι όπου υπάρχουν προβλήματα είναι τα δύο αεροδρόμια της πρωτεύουσας της χώρας και τα κυβερνητικά κτήρια, πάλι εκεί, που τελούν υπό κατάληψη.
Φόβοι για πραξικόπημα υπάρχουν, μερικοί το προτείνουν μάλιστα για να βγει η χώρα απο το αδιέξοδο, αλλά κι αν γίνει, πολύ πιθανόν να είναι αναίμακτο, όπως ακριβώς και το προηγούμενο, αφού οι στρατιωτικοί (που στη συγκεκριμένη περίπτωση ενεργούν μάλλον μεσολαβητικά), δε θα κάνουν τίποτα χωρίς να πάρουν το πράσινο φως από τον λαοφιλή βασιλιά της χώρας.
Ποιο είναι το πρόβλημα; Γιατί όλες αυτές οι διαδηλώσεις; Επειδή τη χώρα φέρονται να κυβερνούν μέλη της ίδιας διεφθαρμένης ελίτ, που ανατράπηκε πριν δύο χρόνια. Σημερινός πρωθυπουργός είναι ο κουνιάδος του ανατρεπόντος Τάκσιν Σιναουάτρα (τον οποίο είδαμε για δυο χρόνια ιδιοκτήτη της Μάντσεστερ Σίτι στην Αγγλία) και τα πράγματα δεν μοιάζουν να πηγαίνουν και πολύ καλά υπό την ηγεσία του. Το κόμμα του είναι πολύ δημοφιλές στην επαρχία, αλλά στις μεγάλες αστικές περιοχές, αντιμετωπίζεται περίπου σαν "κατάρα".
Τι ζητούν οι διαδηλωτές; Παραίτηση της κυβέρνησης και -ακούστε αυτό- αλλαγή του συντάγματος ώστε κάποιοι βουλευτές να μην εκλέγονται, αλλά να διορίζονται!
Πώς βγαίνει κανείς από μια τέτοια πολιτική κρίση; Ούτε οι ειδικοί δεν ξέρουν. Γι' αυτό κι ο απλός λαός εδώ στην Ταϊλάνδη προσεύχεται για την μακροημέρευση του βασιλιά, που θεωρείται ο μοναδικός συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις διάφορες τάσεις. Όλοι δηλώνουν σίγουροι ότι μονάχα αυτός μπορεί να αποτρέψει το ενδεχόμενο εμφυλίου πολέμου.
Κλείνοντας θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο για το πόσο γαλήνια είναι η ζωή στην Τσιανγκ Μάι: Χθες στην μπυραρία ήταν όλοι τόσο συνταραγμένοι από τις πολιτικές εξελίξεις στην Μπανγκόκ, που δεν είχαν άλλο θέμα συζήτησης από: την Chonlada και τη γρίππη της, το ότι ένας οδηγός τουκ-τουκ μεθυσμένος οδήγησε το όχημά του μέσα σ' ένα κανάλι και τη θερμοκρασία που άρχισε να πέφτει καθώς μπαίνουμε σ' ένα από τους πιο κρύους μήνες του χρόνου.
Ύστερα απ' όλ' αυτά: Chok Tee (στην υγειά μας)

Βρε, μπελά που βρήκαμε...

νυχτιάτικα. Άκουσαν, λέει, στην Κύπρο ότι έγινε πραξικόπημα στην Ταϊλάνδη και οι πολίτες πρέπει να ενημερώσουν το Υπουργείο Εξωτερικών αν έχουν κάποιο δικό τους στη χώρα. Τι πραξικόπημα, ρε παιδιά; Όχι πως θα το παίρναμε χαμπάρι εδώ στην Τσιανγκ Μάι, αλλά ούτε τα μεγάλα τηλεοπτικά δίχτυα που παρακολουθώ τώρα μεταδίδουν κάτι. Εκτός κι αν κάποιος φωστήρας στην Κύπρο βάφτισε την κατάληψη του αεροδρομίου στην Μπανγκόκ, πραξικόπημα. Πάντως, αν έγινε αυτό θα το αντιληφθώ αύριο όταν θα δω τους δύο φαντάρους να πίνουν χυμό στην πλατεία Τα Πάε. Ακριβώς όπως και την προηγούμενη φορά. Θα είναι ευκαιρία να βγάλω και φωτογραφίες. Χμμ! Τώρα που το σκέφτομαι μακάρι να γίνει πραξικόπημα αμέσως. Βαρέθηκα ν' ακούω ρέγγε απ' τη μπυραρία παραδίπλα...

12 Ιουνίου 2008. Πρωί...

Αγαπητέ Κανένα,
Το μεγάλο ταξίδι της επιστροφής έχει αρχίσει. Σου γράφω από το αεροδρόμιο της Τσιανγκ Μάι σ’ ένα από τα μαγαζιά του οποίου – σε μια καφετέρια για να ’μαι πιο συγκεκριμένος – υπάρχει ένας καταρράκτης. Αν είναι δυνατόν! Αλλά, δεν είναι αυτό το πιο απίστευτο. Το απίστευτο είναι ότι οι τιμές είναι οι ίδιες με την πόλη, δηλαδή πολύ χαμηλές.
Τώρα, αφήνοντας πίσω το παρόν θέλω να επιστρέψω στο άμεσο παρελθόν. Σήμερα έβαλα τα ξυπνητήρια για τις εννιά το πρωί και ξύπνησα στις πέντε. Κι εγώ, ο αισιόδοξος, που χαιρόμουνα πώς θα ταξίδευα για μια φορά ξεκούραστος, έμεινα χάσκοντας. Όχι ακριβώς χάσκοντας δηλαδή, αλλά κάτι σα χάσκοντας. Αδύναμος και λίγος άκεφος καθώς ήμουνα δεν είχα όρεξη για να κάνω κάτι ουσιαστικό έτσι τόριξα στα μπλογκς και στο Facebook. Διάβασα και έπαιξα όσο μπορούσα κι η ώρα γρήγορα πέρασε.
Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε νυσταγμένη αναμονή. Και θα βρεθώ σ’ αυτή τη θέση τρεις ακόμη φορές αφού μόλις χθες το βράδυ αντιλήφθηκα ότι θα περάσω κι απ’ το αεροδρόμιο του Ντουμπάι, οπότε καταντά πλέον σιδηρόδρομος αυτή η διαδρομή: Τσιανγκ Μάι – Μπανγκόκ – Μπαχρέιν – Ντουμπάι – Λάρνακα – Λευκωσία. Είκοσι τρεις ώρες συνολικά υπολογίζω να διαρκέσει το ταξίδι, εκτός κι αν χάσω την τρίτη πτήση και ξεμείνω στο Μπαχρέιν (σημείωση: δυστυχώς δεν την έχασα).
Κατά τα άλλα, υγιαίνομε και ανυπομονούμε να βρεθούμε και πάλι στην μπαμπά πατρίδα, με τους 35 βαθμούς θερμοκρασία (χαμηλή για την εποχή είν’ η αλήθεια) και το 80% υγρασία – να στάζει ιδρώτα ο γονιός και του παιδιού να μην του δίνει.
Αυτά! Λέμεν τα...

Υ.γ. Η συνέχεια ύπνου θέλοντος και χρόνου επιτρέποντος, αύριο...