David Baldacci – The Simple Truth

Αυτό είναι ένα από τα πρώτα μυθιστορήματα του επιτυχημένου συγγραφέα.

Είναι η ιστορία του Τζον Φισκ, ενός δικηγόρου του οποίου ο αδελφός βρίσκεται στυγνά δολοφονημένος, και του Ρούφους Χαρμς, κάποιου που ξόδεψε είκοσι πέντε χρόνια στη φυλακή για ένα έγκλημα που διέπραξε εν αγνοία του.

Όλα αρχίζουν όταν ο Χαρμς λαμβάνει ένα γράμμα από το στρατό, που ξαφνικά ρίχνει φως στα σκοτεινά μονοπάτια της μνήμης του, κάνοντάς τον να αντιληφθεί ότι για το φονικό που διέπραξε δεν έφερε ο ίδιος την ευθύνη, αλλά κάποια σκοτεινά κέντρα εξουσίας. Με τα νέα δεδομένα στην κατοχή του καλεί το δικηγόρο του και του ζητά να καταχωρήσει έφεση σχετικά με την υπόθεσή του στο Ανώτατο Δικαστήριο. Ο τελευταίος εσωκλείει σ’ ένα φάκελο τα στοιχεία και τα αποστέλλει στον προορισμό τους, αν και αμφιβάλλει κατά πόσο θα βρούνε το δρόμο τους προς τη δικαιοσύνη, αφού αυτά εμπλέκουν στη δολοφονία διάφορα σημαίνοντα πρόσωπα της πολιτικής, στρατιωτικής και αστυνομικής σκηνής.

Ο φάκελος φτάνει στα χέρια του Μάικλ Φισκ, που δουλεύει στο Ανώτατο Δικαστήριο, ο οποίος αντιλαμβανόμενος το μέγεθος και τη σοβαρότητα της υπόθεσης αποφασίζει να τη διερευνήσει προσωπικά προτού την καταχωρήσει στο σύστημα. Αυτό το μικρό ολίσθημα θα του στοιχίσει τη ζωή, αλλά θα σταθεί και η αφετηρία για ένα ντόμινο από γεγονότα που θα γκρεμίσουν πολλά είδωλα και θ’ αναδείξουν μεγάλα ψέματα στο πέρασμά τους.

Σ’ αυτή την ιστορία πραγματικότητα και ψευδαίσθηση βαδίζουν χέρι-χέρι και οι ανατροπές διαδέχονται η μια την άλλη, καθώς ο αδελφός του νεκρού, αποφασισμένος να διαλευκάνει την υπόθεση με κάθε κόστος, θα έρθει σε σύγκρουση με κάθε είδους εξουσία, θρυμματίζοντας τη δική του ζωή, αλλά και κάποιων άλλων ανθρώπων που κινούνται γύρω του. Μοναδικός συμπαραστάτης στο μοναχικό του αυτό αγώνα θα σταθεί μια συνάδελφος του αδελφού του, που μοιάζει να βρίσκεται με τη σειρά της στο στόχαστρο κάποιων αδίστακτων εγκληματίων.

Αν και η «Απλή Αλήθεια» δεν μπορεί να συγκριθεί με κάποια μεταγενέστερα βιβλία του Μπαλτάτσι, όπως το «Κάμελ Κλαμπ» και τους «Συλλέκτες», είναι ένα αξιόλογο θρίλερ που κάνει φύλλο και φτερό τα κέντρα εξουσίας στις ΗΠΑ και βάφει κάθε άλλο παρά με φωτεινά χρώματα τα έργα και τις ημέρες της περιβόητης CIA.

Διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα και είναι ότι πρέπει για τις νωχελικές ημέρες του καλοκαιριού.

David Baldacci: Saving Faith

Αν και δέκα σχεδόν χρόνων ετούτο το μυθιστόρημα μυστηρίου και καταδίωξης του Ντέιβιντ Μπαλτάτσι, διαβάζεται λες και γράφτηκε χθες.
Πρόκειται για την ιστορία της Φέιθ Λόκχαρτ και του Λη Άνταμς – μιας γυναίκας που ξέρει πολλά μυστικά, τα οποία είναι πρόθυμη -υπό προϋποθέσεις- να μοιραστεί με το F.B.I. κι ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ, που από σύμπτωση της σώζει τη ζωή.
Τι μυστικά κρύβει η Φέιθ; Ποιοι είναι οι μυστηριώδεις άνθρωποι που προσπαθούν να τη βγάλουν απ’ τη μέση; Ποιο είναι το «καρφί» ανάμεσα στους κύκλους των Ομοσπονδιακών; Είναι, τελικά, όντως πάνω απ’ όλους κι όλα οι διώκτες τους;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που τίθενται το ένα μετά το άλλο στις αρχές του βιβλίου, για να πάρουν αργά ή γρήγορα τις απαντήσεις τους. Στο μεταξύ, όμως, ο αναγνώστης ακολουθεί βήμα-βήμα τ’ αχνάρια των πρωταγωνιστών, καθώς τρέχουν προς τη σωτηρία τους, μαθαίνει πολλά ένοχα μυστικά, βλέπει όλες τις βεβαιότητες ν’ ανατρέπονται από τη μια στιγμή στην άλλη.
Η δράση είναι καταιγιστική, κινηματογραφική θα λέγαμε, οι χαρακτήρες καλά σκιαγραφημένοι κι η πλοκή καλοδουλεμένη ως την τελευταία λεπτομέρεια – αν και κατάλαβα σχετικά νωρίς ποιο ήταν το «καρφί.»
Ο Μπαλτάτσι, δέκα χρόνια πριν, έμοιαζε να βάζει τις βάσεις για το οικοδόμημα της «αστυνομικής αυτοκρατορίας» του και το “Saving Faith” είναι ένα μικρό πετράδι στο μωσαϊκό της λογοτεχνίας καταδίωξης.
Ο Λη Άνταμς και η Φέιθ Λόκχαρτ είναι, όπως και οι άλλοι βασικοί ήρωες στα βιβλία του συγγραφέα, δυο βασανισμένες ψυχές, που η καθεμιά με το δικό της τρόπο προσπαθεί να φτάσει στην Ιθάκη της, να κατασταλάξει. Για να το πετύχουν όμως αυτό, πρέπει να περάσουν από πολλές συμπληγάδες, να κάνουν λάθη τραγικά και να μάθουν απ’ αυτά, να πονέσουν αφόρητα και να φτάσουν στα όριά τους. Ο Μπαλτάτσι, με μαστορικό τρόπο, ζωγραφίζει στο λογοτεχνικό καμβά μία-μία και με λεπτομέρειες, τις στιγμές της σύντομης κοινής ζωής τους, χαρίζοντάς μας ένα απολαυστικό ανάγνωσμα.

Αγαπητέ Κανένα

Μέρες νωχελικές είναι ετούτες οι λίγο ζεστές του Ιουνίου. Παραδόξως τώρα -σε σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν- δεν έχω όρεξη να κάνω απολύτως τίποτα, αν και όλο και κάτι κάνω. «Πρέπει να αδειάσω,» σκέφτομαι ξανά και ξανά, για να μπορέσω ν’ αρχίσω και πάλι να γράφω, αλλά, από την άλλη, έτσι κι αλλιώς «άδειος» είμαι, ή, τουλάχιστον έτσι νιώθω.
Με ανάγνωση, EURO, ταινίες και βόλτες ξοδεύω το χρόνο μου, μέχρι να δω... φως.
Εκτός απροόπτου στις αρχές της επόμενης βδομάδας υπογράφω για την έκδοση της «Δεύτερης Ζωής» στην Ελλάδα, ενώ σκέφτομαι να «σκοτώσω» και μια συλλογή διηγημάτων εδώ στην Κύπρο. Μ’ έχει τυλίξει στα δίχτυά της μια περίεργη εμμονή ότι πρέπει ν’ αρχίσω να «ξεφορτώνομαι» τα παλιά μου κείμενα για να προχωρήσω. Παραξενιές!
Σε ό,τι αφορά την ανάγνωση, για πρώτη φορά μετά από χρόνια και ζαμάνια, διαβάζω δυο βιβλία ταυτόχρονα: το “Saving Faith” του David Baldacci και το The Golden Compass του Philip Pullman. Απολαυστικά και τα δύο.
Κατά τα άλλα, Βίβα Εσπάνια, κι ένα καλό σαββατοκύριακο να ’χετε.

David Baldacci: Total Control

Αν και σχετικά παλιό βιβλίο, ο Απόλυτος Έλεγχος, διαβάζεται λες και γράφτηκε μόλις χθες και αποδεικνύει, αν μη τι άλλο, πόσο εξαιρετικός συγγραφέας θα γινόταν κάποια μέρα ο Ντέιβιντ Μπαλτάτσι.
Ναι, το ξέρω ότι σας έχω πρήξει με τα βιβλία «αγωνίας» ή, αν προτιμάτε, «αστυνομικής λογοτεχνίας», αλλά αυτά μονάχα διαβάζω τους τελευταίους μήνες, έτσι δεν έχω και άλλη επιλογή.
Το ανά χείρας βιβλίο είναι μια ιστορία παρεξηγήσεων, εξηγήσεων, μυστικών και ψεμάτων, καταιγιστικής δράσης και μεγάλων ανατροπών. Όλα αρχίζουν με την πτώση ενός αεροπλάνου και το θάνατο, μεταξύ άλλων, του διοικητή της κεντρικής τράπεζας των Ηνωμένων Πολιτειών. Όλα δείχνουν ότι πρόκειται για δολιοφθορά, αλλά ποιος κρύβεται πίσω από την εγκληματική ετούτη πράξη; Οι υποψίες πέφτουν στον Τζέισον Άρτσερ, ένα υπάλληλο εταιρείας υψηλής τεχνολογίας, που ενώ επρόκειτο να ταξιδεύσει με τη συγκεκριμένη πτήση, τελικά δεν το έκανε, αλλά απλά εξαφανίστηκε. Τα ενοχοποιητικά στοιχεία εναντίον του γίνονται σχεδόν αποδείξεις όταν κάνει την εμφάνισή της και μια βιντεοκασέτα που τον παρουσιάζει να παραδίδει κάποια στοιχεία σε δύο άγνωστους άντρες. Όλοι υποθέτουν ότι πρόκειται για εκπροσώπους αντίπαλης εταιρείας στους οποίους παραχωρεί, έναντι παχυλής προφανώς αμοιβής, επιχειρηματικά μυστικά. Για τα μέσα ενημέρωσης, τα αφεντικά του και την αστυνομία, δεν υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία ότι πίσω από την αεροπορική τραγωδία κρύβεται αυτός. Οι μόνοι που διαφωνούν, ο καθένας για το δικό του λόγο, είναι η γυναίκα του Τζέισον, Σίντνι και ο ντετέκτιβ Λη Σώγερ, ο οποίος πιστεύει ότι τα στοιχεία εναντίον του Άρτσερ είναι τόσα πολλά και εκκωφαντικά, που, δεν μπορεί, κάποιο λάκκο θα έχει η φάβα.
Ο Σώγερ, που θυμίζει σε κάποια σημεία τον επίσης πεισματάρη ντετέκτιβ-δημιούργημα του Μάικλ Κόνελι, Χάρι Μπος, μαζί με την Σίντνι θα επιδοθεί σ’ ένα αγώνα δρόμου και επιβίωσης ενάντια σε αόρατες απειλές και αδίστακτους ανθρώπους, που δε θα δίσταζαν μπροστά σε κανένα εμπόδιο στην προσπάθεια να πετύχουν τα σχέδιά τους.
Η πυκνή σκιαγράφηση των χαρακτήρων, οι συνεχείς ανατροπές, οι βεβαιότητες που κτίζονται και γκρεμίζονται και το απροσδόκητο, αλλά όχι και τόσο «αμερικάνικο», τέλος της ιστορίας, καθιστούν τον Απόλυτο Έλεγχο ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα.
Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο αντιλήφθηκα με πόσο γερές βάσεις ξεκίνησε ο Μπαλτάτσι για να φτάσει κάποια μέρα να γράφει «απίστευτα» μυθιστορήματα όπως το Κάμελ Κλαμπ και τους Συλλέκτες. Ένα μικρό διαμάντι για τους φίλους των βιβλίων θρίλερ.

Νέες παραλαβές, παλιά βιβλία

Καλά θα περάσω:)

David Baldacci: Wish you well

Αν και έγινε γνωστός σαν συγγραφέας εξαιρετικών αστυνομικών μυθιστορημάτων, ο David Baldacci εδώ μας παρουσιάζει μία άλλη όψη του πλούσιου ταλέντου του. Το Wish you well θα λέγαμε ότι είναι ένα μυθιστόρημα χαρακτήρων, αλλά και ένα γλυκόπικρο ταξίδι στο παρελθόν. Πρόκειται για την ιστορία της δωδεκάχρονης Λου και του εφτάχρονού της αδελφού, του Οζ.

Όλα αρχίζουν όταν τα δύο παιδιά χάνουν τον πατέρα τους, που είναι συγγραφέας, σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Η μητέρα τους βγαίνει απ’ αυτή την τραγωδία ζωντανή-νεκρή καθώς δεν μπορεί να μιλήσει ή να αντιληφθεί κάτι από τον κόσμο γύρω της, με αποτέλεσμα τα παιδιά να βρεθούν από τη μια στιγμή στην άλλη ουσιαστικά ορφανά. Εκεί, όμως, που δεν ξέρουν τι να κάνουν έρχεται σαν από μηχανής θεός, για να τους σώσει η προγιαγιά τους, που ζει στα Απαλάχια Όρη.

Στην αρχή η Λου και ο Οζ τα βρίσκουν μπαστούνι καθώς δεν είναι εύκολο γι’ αυτούς να προσαρμοστούν στη δύσκολη ζωή της φάρμας, μέσα στα αφιλόξενα βουνά. Ωστόσο, και μετά από μερικούς καυγάδες στο σχολείο με τους ντόπιους μικρούς νταήδες, σιγά σιγά αρχίζουν να μπαίνουν στο πνεύμα του νέου τους τόπου. Έτσι, μαθαίνουν να κάνουν τις δουλειές της φάρμας, πηγαίνουν με όλο και μεγαλύτερη χαρά στο τοπικό σχολείο και αποκτούν και ένα εξαιρετικά σκανδαλιάρη φίλο, που τους μαθαίνει τα κατατόπια.

Το βιβλίο αυτό μας μιλάει για τις νέες αρχές, για τη ζωή που πολλές φορές είναι πολύ σκληρή για να την αντέξει κανείς, αλλά και για τη λύτρωση, που κάθε τόσο φτάνει από εκεί που δεν την περιμένει κανείς. Καταπιάνεται επίσης με καυτά θέματα, όπως την απληστία που στο τέλος καταστρέφει τα πάντα, την πραγματική καλοσύνη, αλλά και για τον έρωτα, που στο πέρασμα των χρόνων και με την αλλαγή των γενεών, παίρνει να φοράει διαφορετικά προσωπεία.

Η φιλαργυρία και η γενναιοδωρία, η αγάπη και το μίσος, η ζωή και ο θάνατος, η κατάρα και η λύτρωση, βαδίζουν χέρι-χέρι από την αρχή μέχρι και το τέλος του κειμένου. Ο Μπαλτάτσι ταυτιζόμενος κατά κάποιο τρόπο με τη μικρή του ηρωίδα, τη Λου, που θέλει να γίνει συγγραφέας, της δίνει το μεγαλύτερο ρόλο σ’ αυτή την ιστορία. Η Λου θ’ ανέβει και θα πέσει, θ’ αντιδράσει και θα ομονοήσει, θα τσακωθεί και θ’ αγαπήσει, θα πάθει και θα μάθει και θ’ αγωνιστεί με όλες της τις δυνάμεις γι’ αυτό που θεωρεί δίκαιο. Θα τα βάλει με αγγέλους και δαιμόνους, θα μισήσει και θα συγχωρήσει και μέσα από τ’ αχνάρια του πόνου θα φτάσει στη δική της δικαίωση.

Ο Μπαλτάτσι μ’ αυτό το μυθιστόρημα ανέβηκε ακόμη περισσότερο στην εκτίμησή μου. Μπορεί να είναι, όπως θα τον αποκαλούσαμε εμείς οι έλληνες, ένας αστυνομικός συγγραφέας, αλλά αποδεικνύει ότι όποτε το θελήσει μπορεί ν’ ασχοληθεί και με κάποια διαφορετικά είδη αφήγησης και να θριαμβεύσει.

David Baldacci: The Collectors

Ο Ντέιβιντ Μπαλτάτσι είναι ένας από τους καλύτερους συγγραφείς αστυνομικών θρίλερ και το αποδεικνύει και σε αυτό το βιβλίο του.
Οι «Συλλέκτες» είναι μια ιστορία κατασκοπείας με πολλές παραμέτρους, που κρατούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο απ’ τη αρχή μέχρι το τέλος, αν και τα ονόματα και τις θέσεις που κατέχουν στην κοινωνική ζωή οι ένοχοι, τα γνωρίζουμε από την αρχή.
Ο συγγραφέας το πρώτο μισό του βιβλίου το ξοδεύει σε δύο παράλληλες αφηγήσεις που φαινομενικά η μια δεν έχει καμία σχέση με την άλλη. Κάποτε, όμως, τα δύο νήματα ενώνονται και τότε είναι που η αφήγηση παίρνει φωτιά.
Η πρώτη ιστορία καταπιάνεται με το θάνατο από ανακοπή καρδίας ενός υψηλόβαθμου υπαλλήλου στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και η δεύτερη με τις προσπάθειες μιας πανέξυπνης γυναίκας να ξαλαφρώσει κάποιο ιδιοκτήτη καζίνου από αρκετά εκατομμύρια δολάρια.
Ως εδώ όλα καλά, αλλά μετά τι; Μετά αρχίζει η καταιγιστική δράση.
Όπως αποδεικνύεται, από τα μέλη του Κάμελ Κλαμπ -που κρατούσαν πρωταγωνιστικό ρόλο στο προηγούμενο ομώνυμο βιβλίο του συγγραφέα- ο βιβλιοθηκάριος είχε πέσει τελικά θύμα δολοφονίας, αλλά δεν έχουν καμία απόδειξη γι’ αυτό. Έτσι, αφού δεν μπορούν να πάνε στην αστυνομία, αναλαμβάνουν να λύσουν το μυστήριο μοναχοί τους. Στην προσπάθειά τους αυτή θα βρουν ένα αναπάντεχο σύμμαχο στο πρόσωπο της Άναμπελ, της μαφιόζας που λέγαμε πιο πάνω, η οποία ήταν η πρώην σύζυγος του αποθανόντα. Η τελευταία μετά το μεγάλο της κόλπο που την έκανε εκατομμυριούχο θα έπρεπε να φύγει για να σώσει τη ζωή της, αλλά δεν το έκανε. Και τώρα είναι αναγκασμένη να παίξει με τη φωτιά για το χατίρι ενός άντρα, τον οποίο χώρισε πριν από χρόνια.
Κλειδιά στην υπόθεση αποδεικνύονται τελικά όχι εκείνοι οι οποίοι μοιάζουν ύποπτοι, αλλά αυτοί που φαίνονται απολύτως αθώοι, αφού σχεδόν κανείς δεν είναι αυτός που δείχνει να είναι.
Ο συγγραφέας παίζει σαν τη γάτα με το ποντίκι με τους ήρωές του, χαρίζοντάς μας ένα απολαυστικό μυθιστόρημα, που διαβάζεται απνευστί.
Το τέλος μένει ανοικτό, αφού η μία από τις δύο ιστορίες, εκείνη της Άναμπελ, δεν ολοκληρώνεται. Μάλλον τα μέλη του Κάμελ Κλαμπ και η όμορφη μαφιόζα θα δώσουν το παρόν τους και σε κάποιο επόμενο μυθιστόρημα του συγγραφέα.

Υ.Γ. Οφείλω να ομολογήσω ότι το πρώτο βιβλίο του Μπαλτάτσι που διάβασα το “Hour Game” μου άρεσε περισσότερο.