Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

Ο στρατιώτης του Ρούπερτ Μπρουκ



Εάν πεθάνω, σκέψου μονάχ' αυτό για μένα:
ότι υπάρχει κάποια γωνιά σ' ένα λιβάδι ξένο
που είναι παντοτινά Αγγλία. Θα υπάρχει
σ' εκείνη την πλούσια γη ένα πλουσιότερο χώμα κρυφό˙
ένα χώμα που γέννησε, διαμόρφωσε, που το έκανε γνωστικό,
στο οποίο κάποτε έδωσε λουλούδια για να αγαπά δρόμους
για να περιδιαβαίνει,
ένα της Αγγλίας σώμα, που ανασαίνει αγγλικό αέρα.
Ξεπλυμένο από τα ποτάμια, ευλογημένο από τους ήλιους
της πατρίδας.

Και σκέψου, αυτή η καρδιά, η απ' το κακό αποκαθαρμένη,
που δεν είναι παρά ένας παλμός στη αιώνια γνώση
κάπου επιστρέφει τις σκέψεις που της έδωσε η Αγγλία˙
τα θεάματα και τους ήχους της˙ όνειρα ευτυχισμένα σαν τη μέρα της˙
Και γέλιο, που οι φίλοι της δίδαξαν˙ και την ευγένεια
των γαληνεμένων καρδιών, κάτω από 'να αγγλικό ουρανό.

Σε δική μου μετάφραση από τα αγγλικά
 
Δημοσίευση σχολίου