Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009

Μπανάνα Γιοσιμότο – Ατάκες

Εύχομαι να υπήρχε κάποιος, σαν Θεός ή κάποιος άλλος, που να είχε την ευθύνη για το τι συμβαίνει σ’ αυτό τον κόσμο... Αλλά, δεν υπάρχει ανώτερη δύναμη, έτσι πρέπει να τα κάνουμε όλα μόνοι.

- Θα ήταν σαν να πέθαινες.
- Μα για τι πράγμα μιλάς;
-Αν έχανες τις αναμνήσεις σου.

Οι αναμνήσεις είναι σαν ενέργεια, κι αν δεν αποφορτιστούν, θα μείνουν να σε στοιχειώνουν.

Εκείνος κι εγώ ταιριάζαμε τόσο πολύ, σαν το στριφογύρισμα του συμβόλου Γιν/Γιανγκ. – η σκληρή ελαστικότητά του και η ελαστική σκληρότητά μου.

Θα βγω με τον Ακίρα και θα ξεχάσω, για λίγο, τη θλίψη που συνοδεύει τη ζωή. Θα υποκριθώ για μια στιγμή ότι η λύπη μου ίσως κάποια μέρα εξαφανιστεί.

Για κάποιο λόγο ποτέ δεν μπορούσα να νιώσω άνετα. Ήμουνα λυπημένη όλη την ώρα, πάντα αφηρημένη και σκεφτόμουνα κάποιο άλλο μέρος, κάπου μακριά.

Είναι ευλογία να έχεις μια φλόγα στην ψυχή, κάτι άγριο.

Πολλές φορές όταν οι σχέσεις είναι υπερβολικά τέλειες, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να βάλεις ένα τέλος σ’ αυτές.

Κανείς δεν μπορεί να επιβιώσει απ’ την παιδική του ηλικία χωρίς πληγές.

Για πρώτη φορά μπόρεσα να βγω απ’ τη φανταστική μου θέση στο κέντρο του σύμπαντος και να δω τον εαυτό μου σαν μέρος ενός κόσμου μεγαλύτερου.

Το ποτάμι έχει τη δύναμη να καθοδηγεί τη μοίρα. Νομίζω ότι η φύση, τα κτήρια, και οι οροσειρές έχουν κάποια επίδραση στις ζωές μας. Όλα διασταυρώνονται και συνδέονται μεταξύ τους. Ανάμεσα σ’ αυτή τη μάζα δυνάμεων επιβίωσα, και θα συνεχίσω να ζω, όχι από δική μου επιλογή.

Βιαστικές μεταφράσεις από τα αγγλικά από τη συλλογή διηγημάτων Lizard. Παρουσίαση του βιβλίου μπορείτε να βρείτε εδώ...

Δημοσίευση σχολίου